In 1981 werd een klein vrachtschip gevonden bij werkzaamheden aan de Europalaan in Almere. Het schip was al rond het jaar 1600 gezonken, maar lag maar iets meer dan een meter onder de grond.
Tijdens het graven raakte het schip beschadigd. De linkerkant (bakboord) was voor een groot deel verdwenen. De rechterkant (stuurboord) en de voor- en achterkant waren nog bijna helemaal intact.
Het schip was 14,5 meter lang en 4,25 meter breed. Dat is iets kleiner dan een ander vrachtschip uit die tijd dat eerder bij de Sallandse Kant werd gevonden.
Om het wrak te beschermen, werd er een meter grond overheen gelegd. In 1982 is het schip ingepakt in de grond, dat noem je “ingekuild”.
Jammer genoeg vonden archeologen weinig spullen in het schip. Ze vonden alleen een aardewerken schaal uit de 17e eeuw en een schildpadblok. Zo’n blok is onderdeel van het touwsysteem op een schip. Het werkt als een katrol en wordt vastgemaakt aan bijvoorbeeld een mast of giek.
In 1993 zag een treinreiziger tijdens een rit van Amsterdam naar Lelystad iets vreemds. Op een kaal zandveld in Almere Poort lag hout aan de oppervlakte. Archeologen kwamen kijken en dachten eerst dat het met het schip uit 1981 te maken had.
Maar het hout leek uiteindelijk te horen bij een oude kerkkap, die iets verderop was gevonden. Het had dus niets met het scheepswrak te maken.