In 1981 vonden werklieden een oud schip toen ze een sloot groeven tussen de A6 en het spoor. Het was een klein vrachtschip uit de 17de eeuw, ruim 13 meter lang en 2,5 meter breed. Achterin lag nog een deel van de lading: kalk.
Kalk was vroeger een veelgebruikte bouwstof. Het werd onder andere gebruikt voor metselwerk en pleister. Schepen op de Zuiderzee vervoerden vaak kalk of bakstenen. Zo werd er ook een schip gevonden in Almere Pampus met een lading rode bakstenen.
Kalk werd vroeger gemaakt van schelpen of kalksteen. Deze kwamen van de Waddenzee of van stranden bij Katwijk en Zandvoort. Schelpenvissers brachten hun vangst met paard en wagen naar Beverwijk. Vandaar ging het per schip naar kalkovens in havenplaatsen, zoals Harlingen, Makkum of Huizen.
In de oven werden lagen schelpen en turf op elkaar gelegd. Turf was een goedkope brandstof. Het vuur werd heet: wel tot 1200 graden. Daardoor veranderden de schelpen in ongebluste kalk. Door er water over te gieten ontstond gebluste kalk: het eindproduct.
Na de Tweede Wereldoorlog kwam er goedkopere kalk uit het buitenland. Ook werd cement populair. De meeste kalkovens stopten toen. De kalkovens in Huizen bleven nog tot 1989 in gebruik. Nu is daar een restaurant, dat je kunt bezoeken met het Almere Veertje.
In het schip uit Almere werden ook turfjes gevonden. Die waren waarschijnlijk voor het koken aan boord. In het voorste deel van het schip is een tegel gevonden met een afbeelding van een ruiter. Die hielp onderzoekers om te weten hoe oud het schip is: uit de tweede helft van de 17de eeuw.
Na de ontdekking is het schip goed afgedekt met folie en aarde. In 2004 is het wettelijk beschermd. In 2007 keek men nog naar de staat van het hout. Het diepste hout bleek in betere staat dan het hout bovenin. Er zijn maatregelen genomen om het wrak goed te bewaren.